เจอโยคับ..เมื่อโยคะ

posted on 14 Oct 2009 19:18 by dr-wikanda

 

 

 

 

 

 

โยคะ ทำไมถึงต้องชื่อโยคะ ทำไมไม่ชื่อโยคับ โยค่ะ โยฮะ หรือโยฮ้า

แต่กลับชื่อโยคะ ???????? มันมีที่มาอยู่ว่า

 

โยคะเป็นคำสันสกฤตหมายถึงการรวมให้เป็นหนึ่งไม่ใช่สอง สามสี่ แต่เป็นหนึ่งเดียวโด่ๆ โดยโยคะจะรวมกาย และจิต ทำให้เรามีสติและอยู่บนพื้นฐานของความจริงของชีวิต

โดยจากข้อมูลบอกไว้ว่า โยคะ มีที่มาที่ไป มาจากอินเดียว ตั้งเเต่5000 ปีนู้นเเนะ!!!  ยาวนานขนาดนี้ยังสามารถมีมาถึงทุกวันนี้ได้ คงเป็นเพราะความสุภาพของโย..คะ กระมั้ง

โลกหมุนไปทุกวัน หมุนไปพร้อมกับละทิ้งสิ่งวิเศษต่างๆไป สิ่งวิเศษจากธรรมชาติ สิ่งวิเศษจากข้างในมันกำลังจะหายไป ความรัก ความเอื้ออาทร ของผู้คนกำลังจะหลุดออกจากวงโคจรโลก หลงเหลือไว้แค่ตะกอนของตัณหา ตะกอนของความเคียดแค้น พยาบาท และอีกไม่นาน โยคะ จะหายไป กลายเป็นโย(.....) อะไร ไม่ทราบ ให้คิดกันเล่นๆ เองต่อไป

"กีฬา กี่ฬาเป็นยาวิเศษ" เสียงดนตรีบรรเลงพร้อมใจที่ฮึกเหิม ถึงเวลาเเล้วที่เราจะลด"พุง" ด้วยยาวิเศษ

เราได้ไปเล่นโยคะมาได้สามวัน

วันแรกของการเล่นโยคะ มันไม่ได้ยากอย่างที่คิด แต่มันยากกว่าที่คิด เริ่มจากการนั่งสมาธิ ท่า(เหมือนจะ)สบายๆกันก่อน ต่อด้วยท่านั่งเหยียดขาเอามือเเตะขาทั้งสองข้างเหมือนเด็กอนุบาลเข้าเรียนวิชาพละ แต่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คุณคิดสักนิดเพราะเราทำไม่ได้ เเตะได้แค่เลยเข่าไปก็บุญเเล้วละ ท่าต่อมาคือการนอนเเล้วยืดขาขึ้นทีละข้าง ดึงเข้าหาตัว  จะรู้สึกตึงขามากๆและมากที่สุดเมื่อครูฝึกเดินมาช่วยดันขาให้คุณ ครูจะรู้ไหมว่าเราแอบเอาขาลงตั้งหลายท่า ด้วยความเมื่อย&ล้า ไม่ได้ตั้งใจจะลักไก่(เป็นเล้าๆ)แต่อย่างใด

ท่าที่ยากที่สุดขอยกให้กับท่าที่เรียกว่า ด๊อกๆ อะไรซักอย่าง ที่ต้องเกร็งทั้งกล้ามเนื้อขาและแขนไปพร้อมๆกัน และท่าที่สบายที่สุด คือท่าสุดท้ายท่านอน สบายๆ สไตร์คนมีพุง ผ่อนคลายจากอาการเหนื่อยล้าทั้งหมด สัมผัสถึงจังหวะของหัวใจตัวเองที่ไม่ได้เต้นรัวชะชะช่า เหมือนตอนทำท่ายากๆ บัดนี้ มันกำลังดังด้วยจังหวะ เพลงป๊อปสบายๆเเล้ว

วันที่สองของการเล่นโยคะ

มันยังคับเหมือนเดิม ด้วยอุปสรรคที่พุงกลมๆมันทำให้เล่นท่าอะไรไม่ได้มาก และ ไม่ได้นานนัก เลยขอเรียกว่ามันคือโยคับ น่าจะเห็นเป็นจริงกว่าโยคะ ความรู้สึกเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อเมื่อวาน มันทำให้อาการลักไก่(มากกว่าหนึ่งเล้า)กลับมาทำงานอีกครั้ง แม่บอกเราว่า เรากลิ้งไปมาบนเบาะรองราวกับลูกขนุน มันดูจะกลมไปหมด เนี่ยแหละน้าที่เค้าว่ากันว่าอุปสรรค

อุปสรรคเปรียบเสมือนการลงเล่นในน้ำทะเล ที่โดนคลื่นซัดเราเข้าฝั่ง ซัดแล้วซัดอีก แม้เราจะเอาพุงดันไว้ก็สู้เเรงคลื่นไม่ได้ แต่ทะเลย่อมมีวันคลื่นสงบ(ทฤษฎีใหม่ที่คิดจากไขมันล้วนๆ) ขอเพียงเราสู้เต็มเเรง ยืนหยัดบนพื้นทรายให้ได้ ยอมรับสภาพความเป็นจริงให้ได้ เผชิญหน้ากับมัน สักวันมันต้องเป็นวันของเรา(ซินะ!)

และเเล้ว วันนี้ก็เป็นวันที่สามเเล้ว ที่เราเล่น โย(คับ)คะ  ใช่เเล้วละ วันนี้ เริ่มลักไก่(ไม่กี่ตัว)ลดลงเเล้ว รู้สึกสนุกกับมันมากขึ้น แต่อาการกลิ้งไปมาบนเบาะรอง ยังปรากฏณ์ให้ได้เห็น

ความเมื่อยล้าไม่ได้ลดลงเลย เหนื่อย เหนื่อยมาก แต่อยางน้อย ก็ยังดี ได้บริหารพุงบ้างเผื่อสักวันมันจะยุบลง

สุดท้าย ได้เวลาหนีไปดูชิงชังเเล้ว อยากจะฝากไว้ว่า

มาออกกำลังกาย มาโยคะ(ผสมคับ) กันเถอะค่ะ เเล้วคุณจะสนุกกับการกลิ้ง เอ๊ย ยืดกล้ามเนื้อ อย่าบอกใครเชียว

:)

 

 

edit @ 14 Oct 2009 20:34:54 by แว่นดำ

Comment

Comment:

Tweet

โยคะ แค่ ห้าพันปี
ฟอสซิสที่ชั้นเรียนตั้งหลายล้านปีนะแก
มีขี้ไดโนเสาร์ด้วย
อิอิ

#3 By Ja (202.28.27.3) on 2009-10-16 01:07

ยังม่ะเคยเล่นเลยอ่ะ
confused smile
อย่าลืมโมจิๆๆopen-mounthed smile

#2 By Dueysanta (118.173.88.64) on 2009-10-14 20:54

แต่เราเคยเล่นโยคะ แค่วันแรก เราก็แทบตายแล้วอะ
เหนื่อยยยยยยย

เราก็กำลังจะไปดูชิงชังเหมือนกัน สงสารยงชัย

คิดถึงนะวิ อยากเจอ :)

#1 By HOONYiMM :) (115.87.129.180) on 2009-10-14 20:37